Gelieve een e-mail en een paswoord in te vullen



Hoe ga jij om met afval?

Hoe ga jij om met afval? Ben je een ecologische ramp of ben je een ultrasorteerder die elke gram afval naweegt en in de juiste afvalemmer gooit. Bovenal: kan je in je afvalgedrag door wat kleinere aanpassingen veel geld besparen dat je dan weer aan leukere dingen kan uitgeven?

Doe de test en leer hoe je ook op afvalgebied een beetje slimmer kan worden… en ontdek welk type sorteerder jij bent.

Stelling 1 van de 14

Duid hieronder aan wat bij jou past

Gelieve een A,B of C aan te klikken.

A.

In de keuken staat een apart emmertje of bakje voor het gft-afval. Alle schillen van groenten en fruit verdwijnen daarin, en ook eventuele restjes van op de borden (met uitzondering van vlees en vis natuurlijk). Een paar keren per week wordt het emmertje of composteerbaar zakje leeggemaakt in het compostvat of de compostbak (of bij de kippen!). In het voorjaar win ik hiermee mooie compost voor in de tuin. Echt geen moeite!

B.

Het apart houden van keukenafval vind ik niet hygiënisch. Volgens mij geeft dit bijna steeds aanleiding tot geurtjes of vliegjes. Bovendien is er in mijn keuken onvoldoende plaats om alles apart te houden.

C.

Ik hou het meeste keukenafval apart voor de gft-container. Zeker bij grote hoeveelheden is het de moeite om dit te doen, bijvoorbeeld als ik prei kuis of aardappelen schil. Voor kleine hoeveelheden is het niet echt de moeite. Een klokhuis of bordrestje verdwijnt al eens in de gewone vuilbak

A.

In de keuken hou ik alle pmd-verpakkingen mooi afzonderlijk. Melkdozen, frisdrankflessen en –blikjes, conserven, … alles gaat netjes richting blauwe zak.

B.

Natuurlijk hou ik alle pmd-verpakkingen in de keuken afzonderlijk. Maar ook elders in huis is er heel wat pmd te rapen. Zeker in de badkamer zijn er de flesjes van shampoo en lotion, en ook spuitbussen van haarlaak, gel of deodorant.

C.

Witte zak of blauwe zak. Ik denk niet dat het voor het milieu heel veel uitmaakt. Volgens mij wordt alles achteraf toch op één grote hoop gegooid. Mij gaan ze niet meer in het ootje nemen.

A.

Folies van tijdschiften, plastic zakjes, … Als we dat allemaal al apart moeten gaan houden. Daar heb ik geen plaats voor. Waar gaan we naartoe! Het leven is al ingewikkeld genoeg!

B.

Tiens, ik wist niet dat je met lege zakken van potgrond of mest, tijdschriftwikkels, noppenfolie of folie van verpakkingen gratis op het recyclagepark kon. Misschien moet ik dat eens uitproberen. Elke euro die ik uitgeef aan afval, is er één teveel.

C.

Sinds langere tijd hou ik alle folies apart. Ongelooflijk hoe veel er dat eigenlijk zijn. De grote zak die ik ervoor apart hield was in geen tijd vol. Door folies apart te houden, spaar ik meer dan één afvalzak per maand uit.

A.

Verjaardags- en familiefeestjes of zomerbarbecues moeten vooral heel gezellig zijn. Voor één keer moeten we dan niet denken aan afval. Kartonnen bordjes, plastic bekertjes, wegwerpbestek: hoe minder werk, hoe liever. Achteraf gaat alle afval natuurlijk in één grote zak. Voor sorteren zijn we dan te moe!

B.

Sorteren is een vaste gewoonte, waarom zouden we het dan bij feestjes moeten laten? Wij maken het vooral de gasten heel gemakkelijk. Er is een aparte doos voor het karton en kadopapier, een blauwe zak voor pmd-verpakkingen, … Op het einde ruimt iedereen één minuutje mee op en alles is gesorteerd en weg.

C.

Alles sorteren bij feestjes is misschien wat veel gevraagd, maar we zorgen toch voor echte borden, bestek en glazen bij alle feestjes. Eigenlijk is dat niet moeilijk, ooit kochten we goedkoop een bijkomend, eenvoudig servies met glazen, en die halen we nu bij elke feestgelegenheid boven. Daarnaast kunnen we natuurlijk ook bij buren en familie lenen.

A.

Ik erger me echt in de winkels aan de onnodige verpakkingen waarin de producten telkens weer zitten. Als ik een alternatief heb zonder verpakkingen, kies ik daarvoor. Dus voor mij geen appelen, kiwi of wortelen in plastieken schaaltjes, ik vul wel zelf een zakje dat ik zelf weeg.

B.

Ik erger me ook wel aan de verpakkingen, maar wat kan ik eraan doen? Het is de regering die maatregelen moet nemen en de bedrijven verplichten om minder verpakkingen te produceren. Wij kunnen daar niets aan veranderen.

C.

Wie thuiskomt van boodschappen, kan vaak onmiddellijk beginnen met afval weg te gooien. In elke winkel krijg je een ander plastic zakje of tasje. Ik vraag alleen maar een zakje als ik het echt nodig heb. Meestal kan er steeds iets in de handtas of in een andere (herbruikbare) zak.

A.

Als ik opruim, moet alles onmiddelijk proper. Oud servies, oude kledij, meubeltjes die ik niet meer nodig heb: alles moet onmiddellijk weg naar het recyclagepark. Ik vind het een akelig idee dat iemand anders mijn huisgerief nog zou gebruiken. Ieder het zijne, vind ik.

B.

Waarom steeds nieuw materiaal kopen? In tweedehandswinkels en de kringloopwinkel vind je volop spullen die nog jarenlang kunnen meegaan. Een broek zit even lekker en een zeteltje even zacht, of het nu nieuw hebt gekocht of tweedehands. Niet leeftijd van het servies telt, wel wat erin zit!

C.

Ik koop zelf liefst nieuwe dingen, maar ik heb er geen last mee om speelgoed, kledij, meubeltjes of servies die ik niet meer nodig heb aan het kringloopcentrum te schenken. Zo is er minder afval, je helpt er anderen mee, en het kost je bovendien ook minder.

A.

Wanneer ik nieuwe toestellen koop, kies ik steevast voor gereputeerde merken en elektrohandelaar met eigen hersteldienst. Goed materiaal dat je goed verzorgt, gaat jarenlang mee. Ook mijn kledij herstel ik regelmatig. Met wat handigheid, gaat je trui of broek nog een extra jaar mee …

B.

Herstellen is niet meer van deze tijd. Materiaal en toestellen worden niet meer gemaakt om lang mee te gaan. Bovendien is herstellen peperduur en ben je nooit zeker van het resultaat. Ook bij kleren is nieuwe kopen goedkoper en vooral gemakkelijker dan herstellen. Voordeel is ook dat je zo steeds trendy gekleed blijft.

C.

Vroeger waren producten steviger gemaakt dan vandaag. Tegenwoordig moet je al echt in de duurdere merken gaan om nog kwaliteit te krijgen. Het is niet verwonderlijk dat materiaal na enkele maanden stuk gaat als je er amper iets voor betaalt. Anderzijds is herstellen meestal zo duur dat je beter meteen iets nieuw koopt.

A.

De kinderen moeten even goed sorteren als wijzelf in de keuken. Drinken ze een blikje op de kamer of eten ze een appel: alles moet uiteindelijk in de juiste afvalbak. Wie het niet van jongsaf aan aanleert, zal het later niet beter doen. Ofwel houden ze het afval onmiddellijk apart, ofwel triëren ze het mandje achteraf zelf uit.

B.

De kinderen moeten uitsluitend oud papier apart houden op de kamer. Daar komt er nogal wat van vrij (zeker als ze studeren), en dat is de moeite om apart te houden.

C.

Sorteren is niets voor de slaapkamers van de kinderen. Ik ben al tevreden als alle afval in de prullemand ligt en niet ernaast. Ik denk trouwens ook niet dat er op de kamers zoveel recycleerbaar afval te winnen valt. Je moet een beetje redelijk blijven …

A.

Kleine apparaten die stuk zijn, verdwijnen gewoon in de vuilbak. Een oude gsm, ladyshave of elektrische tandenborstel: daarvoor alleen kan je toch niet naar het recyclagepark rijden? Bovendien neemt dit weinig plaats in in de afvalzak, en is dus ook de kost als afval beperkt …

B.

Wanneer je een elektrisch toestel koopt, betaal je steeds een recupelbijdrage. Hiermee zijn afvalkosten reeds gedekt en betaal je dus niets extra op het recyclagepark. Ik hou dus alle elektrische en zelfs speelgoed met batterijen apart tot ik naar het recyclagepark ga. Alle materialen die eruit gerecycleerd kunnen worden zijn een winst voor het milieu.

C.

Ik let er waarschijnlijk wat te weinig op, want er zullen wel wat apparaten bij me thuis gewoon in de afvalzak belanden. Eigenlijk denk ik er niet aan dat die apparaten gratis op het recyclagepark mogen. Computers, schermen, televisies, die breng ik wel steeds naar het recyclagepark.

A.

Tegenwoordig maken ze opnieuw reclame voor katoenen luiers die je zelf moet wassen. Dat is echt een stap terug in de tijd. Mama’s die ‘s avonds opnieuw met handen in de ** moeten, terwijl er zo een gemakkelijk alternatief bestaat. Alleen maar goed voor echte donkergroene milieufreaks, zo lijkt me.

B.

Ik ben niet tegen katoenen luiers, al heb ik er zelf geen ervaring mee. Ik vraag me wel af of het echt zo’n besparing is. Je wasmachine moet toch extra draaien, en water en elektriciteit kosten ook geld.

C.

Katoenen luiers lijken me echt wel handig. Het is voor de baby veel beter om natuurlijke materialen te dragen dan de hele dag met chemische fabricaten rond het lijfje te zitten. Stoelgang zit in een apart wegwerpdoekje in de luier, de rest kan je zonder problemen meewassen met andere kledij. Bijna geen extra werk, veel minder afval en toch veel voordelen.

A.

Af en toe eten we eens restjes, maar het weggooien van voedsel helemaal vermijden lukt niet. Dat zou echt te veel werk vragen en alles nog veel ingewikkelder maken. Ik kan toch moeilijk alle restjes in zeven schoteltjes tegelijkertijd klaar maken? Ook als bepaalde schotels of waren minder lekker zijn dan eerst gedacht, moeten we die wel eens weggooien. Je kan toch niets tegen je zin opeten?

B.

Bij mij thuis wordt er geen voeding weggegooid. Vervaldata hou ik extra in het oog. Restjes aardappel, vlees of groenten verwerk ik in lekkere restjesschotels. Af en toe is er een speciale restjesdag of neemt iemand de restjes mee naar het werk. Zonde toch, al het eten weggooien?

C.

Restjes bewaren heeft volgens mij weinig zin. Voedsel dat niet meer vers is, verliest erg rap smaak. Ook voor besmettingen kan het bijhouden van voedsel erg gevaarlijk zijn. Wegsmijten van voedsel is wel jammer, maar niet te vermijden.

A.

Het is duurder en slechter voor het milieu om steeds individuele verpakkingen te kopen voor drank, koekjes of yoghurtjes. Yoghurt kan je bijvoorbeeld gemakkelijk in een kommetje uitgieten. Zijn al die duurdere individuele verpakkingen niet erg gemakzuchtig?

B.

Wanneer ik kan, koop ik eetwaren in grote verpakkingen. Zeker wanneer de waren thuis worden opgegeten hebben individuele verpakkingen geen zin. Voor mee te nemen verkies ik wel kleine verpakkingen eerder dan een drinkbus of koekjesdoos. Altijd het doosje of drinkbus uitwassen is ook niet goed voor het milieu …

C.

Grote verpakkingen kopen is meestal niet erg slim. Eenmaal de verpakking open, wordt het voedsel rap slecht en vaak moet je daarom dingen weggooien. Telkens een zilverpapiertje gebruiken of een kommetje vuilmaken en afwassen is ook niet milieuvriendelijk.

A.

Een mooi gazon levert onvermijdelijk veel afval op. Je moet het gazon bemesten, verticuteren, onkruid vernietigen en dan wekelijks maaien. Het beste resultaat behaal je met de traditionele maaiers die het gras opvangen. Veel werk inderdaad, maar een mooi gazon is dan ook die moeite waard!

B.

Grasmaaiers die het gras versnipperen in hele kleine stukjes zijn een perfect alternatief voor de gewone grasmaaier. Het versnipperde gras vormt bovendien een gezond humuslaagje als bemesting voor het bestaande gazon. Enkel als het gras echt langer is (bv na een vakantie) of bij erg nat weer vang ik het gras nog op.

C.

Een groot, kaal gazon is werkelijk uit de tijd. In mijn tuin is er plaats voor bodembedekkers, wat struikjes, een kippenhoekje en moestuintje en eventueel zelfs een wat wilder hoekje met langer gras. Het gedeelte traditioneel gazon is tot een minimum beperkt.

A.

Water van de kraan smaakt niet zo lekker. Ik koop daarom steeds water is plastic flessen. Voordeel is ook dat je deze gemakkelijker koel kan houden. De plastic flessen gaan nadien in de PMD en worden dus gerecycleerd.

B.

Ik drink steeds kraantjeswater. Het is duizend keer goedkoper dan flessenwater en even gezond. Wanneer ik koel water wil, bewaar ik gewoon een waterkan in de koelkast. Voor op uitstap gaat het water in de kruik. Echt niet moeilijk dus en je vermijdt vele kilo’s nutteloos verpakkingsafval per jaar.

C.

Om milieuredenen kies ik voor water (en frisdrank) in glazen retourflessen. Zo vermijd ik verpakkingsafval en drink ik toch lekker water. Voor op uitstap neem ik uit gemak kleinere plastic flesjes mee.